Τα φυτοφάρμακα σκοτώνουν τις μέλισσες στην Ευρώπη

Πριν από 50 χρόνια, στη Γερμανία, αντιστοιχούσαν σε κάθε τετραγωνικό μέτρο καλλιεργημένης γης ή δάσους 7 ή 8 κυψέλες. Σήμερα στην ίδια έκταση υπάρχουν μόνον τρεις. Το 95% των μελισσοκόμων δεν είναι πια επαγγελματίες, αλλά ερασιτέχνες που τους αρέσει το μέλι και η φύση. Γιατί άραγε; Δεν συμφέρει πια το επάγγελμα του μελισσοκόμου, υποστηρίζουν οι περισσότεροι. Το ίδιο υποστηρίζουν και οι αγρότες που ασχολούνται με τις καλλιέργειες οπωροφόρων. Ο Μπερντ Λέμαν από την περιοχή της Λειψίας καλλιεργεί 450 000 στρέμματα μηλιές και αχλαδιές. Παράγει 37.000 τόνους μήλα ετησίως και αυτό θα ήταν αδύνατον χωρίς τις μέλισσες και υποστηρίζει: «Για μας η μέλισσα είναι οικονομικός παράγοντας, γιατί εκείνη είναι που σταθεροποιεί την παραγωγή μας.

Για την γονιμοποίηση των οπωροφόρων δέντρων πληρώνει ελάχιστα στον μελισσοκόμο. 15 ευρώ την κυψέλη και τα μεταφορικά. Δεν συμφέρει πια κανέναν επαγγελματία μελισσοκόμο, διότι η αγορά έχει κατακλυστεί από φθηνό μέλι από τη Λατινική Αμερική, την Ασία ή την Ανατολική και τη Νότια Ευρώπη.

Ο Γερμανός μελισσοκόμος δεν μπορεί να τους ανταγωνιστεί και για άλλους λόγους: διότι η εκβιομηχάνιση της γεωργίας και της αγροτικής παραγωγής σημαίνει περισσότερα φυτοφάρμακα, ασθένειες και τεράστιες μονοκαλλιέργειες. Ταυτόχρονα οι καταναλωτές αγοράζουν πολλές φορές μέλι από διαφορετικές χώρες, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι πρόκειται για διαφορετικές ποιότητες ή ακόμη και για αμφισβητούμενη ποιότητα λόγω της τροφής των μελισσών ή της επεξεργασίας του μελιού.

Ο Γιόζεφ Ζέτελε, από το γερμανικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Ερευνών υπολόγισε μαζί με Γάλλους συναδέλφους του ότι εάν πεθάνουν όλες οι μέλισσες τότε:

«Θα πρέπει να γονιμοποιήσουμε τα οπωροφόρα με μηχανικό τρόπο και αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστούμε γύρω στα 200 μέχρι 300 δισεκατομμύρια ευρώ.»

Η εργασία της μέλισσας χαρακτηρίζεται αναντικατάστατη από τους ειδικούς, διότι πρόκειται για μια φυσική, αλλά και γρήγορη διαδικασία που επιπλέον κοστίζει ελάχιστα.

(πηγή : http://www.cna.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1117:2009-05-10-07-01-52&catid=49:-a-&Itemid=103)

9-5-09 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ- ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ BIONOVA

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ- ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ BIONOVA

ΣΥΝΤΑΓΜΑ 9/5/09, 11.00πμ

ΚΟΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ Ελευθεριακό Δίκτυο Αντίστασης στην Βιοτεχνολογία και την Τεχνοεπιστήμη της Κυριαρχίας
Η BIONOVA είναι η εταιρεία που έχει αναλάβει το ρόλο του υπεύθυνου εκπροσώπου των εταιρειών βιοτεχνολογίας στην Ελλάδα. Η ατζέντα της περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την προώθηση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και βιοκαυσίμων, τις βιοτεχνολογικές καινοτομίες στην ιατρική και τη βιολογία, καθώς και το πατεντάρισµα γονιδιακού υλικού. Η Bionova Ε.Ε. εκπροσωπεί το ευρωπαϊκό λόμπι βιοτεχνολογίας EuropaBio, ως EuropaBio Hellas, και με πρόφαση την επιστημονική και κοινωνική ανάπτυξη προπαγανδίζει και υποβοηθά την εδραίωση της βιοτεχνολογίας στην Ελλάδα σε τεχνολογικό και εμπορικό επίπεδο.

Η BIONOVA διοργανώνει και φέτος το ετήσιο συνέδριο βιοτεχνολογίας στις 8 και 9 Μάιου ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ, όπου θα προσπαθήσει πάλι να προωθήσει τα συμφέροντα του λόµπι της βιοτεχνολογίας.

Τα σχέδια της BIONOVA δεν θα μείνουν αναπάντητα.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ "ΕΛΠΙΔΑΣ"
Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ ΓΟΝΙΔΙΩΝ

Ολοκλήρωση του ρυπογόνου εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ στον Αθερινόλακκο

Εγκαίνια έγιναν στις 3-5-09, στον Αθερινόλακκο. Οι κορυφαίοι νεοδημοκράτες παράγοντες κ.κ. Χατζηδάκης και Σιούφας εγκαινίασαν την ολοκλήρωση του ρυπογόνου εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ. Για τους Λασιθιώτες αλλά και για όσους κρητικούς έχουν ορίζοντα μεγαλύτερο απ’ τον μυωπικό τοπικισμό, τα εγκαίνια αυτά είναι εγκαίνια ντροπής και θλίψης:

• Για τη χαμένη ευκαιρία της Κρήτης να γίνει ενεργειακό πρότυπο στη Μεσόγειο μέσα απ’ την απεξάρτησή της απ’ το πετρέλαιο στηριγμένη στην εξοικονόμηση, στις ΑΠΕ και στους αντλησιοταμιευτήρες νερού αναστρέψιμης λειτουργίας. • Για την κουρελού της υποτιθέμενης ενεργειακής πολιτικής με τις διαδοχικές ανακολουθίες που αφορούν: στο δημαγωγικό “καλώδιο” του Ανδρέα Παπανδρέου, στο ανεκδιήγητο δόγμα Μητσοτάκη “ένα εργοστάσιο σε κάθε νομό”, στα αποκοιμιστικά ευχολόγια για το φυσικό αέριο, στα γελοιοποιημένα χρονοδιαγράμματα για την Κορακιά, στις αυθαίρετες συνεχείς υπερβάσεις ισχύος στον Αθερινόλακκο, στη μειωμένη σε σχέση με τις δυνατότητες τής Κρήτης διείσδυση των ΑΠΕ, στην ανύπαρκτη πολιτική εξοικονόμησης. • Για την κοροϊδία που παγιδεύει με φρούδες ελπίδες Ηρακλειώτες και Χανιώτες με τη δήθεν ψυχρή εφεδρεία των Λινοπεραμάτων και της Ξυλοκαμάρας. • Για τις αυθαιρεσίες, τις αστοχίες, τα εργατικά ατυχήματα και την ανυπαρξία αξιόπιστου ελέγχου των ρύπων.

Στο συνολικό ενεργειακό χάλι της Κρήτης, που ως αποκορύφωμά του έχει το το μέγα περιβαλλοντικό και οικονομικό σκάνδαλο που επιβλήθηκε με τα Μ.Α.Τ. στον Αθερινόλακκου, βαρύτατες ευθύνες έχουν κι όλοι εκείνοι οι τοπικοί παράγοντες που, παίρνοντας το χρίσμα από ψηλά και τους ψήφους από χαμηλά, έβαλαν διαχρονικά δικομματική πλάτη στο όνομα δήθεν της υπευθυνότητας και της πολυδάπανης ολυμπιακής ματαιοδοξίας. Δεν θα μας εκπλήξει μια ακόμα κοκκορομαχία τους στα εγκαίνια. Ούτε μας εκπλήσσει το ξεκάρφωμα που επιχειρείται με την προγραμματισμένη πριν τα θλιβερά εγκαίνια επίσκεψη στο αιολικό πάρκο της ΔΕΗ στην Ξερολίμνη. Οι αριθμοί είναι εύγλωττοι. 195 μαύρη ανάπτυξη, 13 πράσινη. 195,2 ΜW με μαζούτ στον Αθερινόλακκο, 13,2 ΜW απ’ τον αέρα στην Ξερολίμνη. Ο Αθερινόλακκος δεν είναι όμως πρόβλημα μόνο για το Λασίθι. Ο Αθερινόλακκος, όπως τα Λινοπεράματα, όπως η Ξυλοκαμάρα είναι πρόβλημα για την Κρήτη, για την Ελλάδα, για τον Πλανήτη που απειλείται από την κλιματική αλλαγή. Η λύση του ενεργειακού προβλήματος της Κρήτης μπορεί να αναζητηθεί μόνο σε μια συνεννόηση όλης της Κρήτης, όλων των φορέων της, πολιτικών, αυτοδιοικητικών, επιστημονικών και βεβαίως των περιβαλλοντικών οργανώσεων με στόχο την ταχύτερη δυνατή απεξάρτηση της Κρήτης απ’ τα ορυκτά καύσιμα. Επείγει η επικαιροποίηση της μελέτης των καθηγητών του ΕΜΠ Λευτέρη Παπαγιαννάκη και Αρθούρου Ζερβού που απ’ το 1996 σκονίζεται στα ράφια. Οι καιροί δεν περιμένουν. Σαπίζουμε ως κοινωνία πιο γρήγορα απ’ ότι ωριμάζουμε ως συνειδήσεις. ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΗΤΕΙΑΣ

(Πηγή :http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&task=view&id=6004)

Μια απαντηση σε κουβεντες του καφενειου

Πράγματι ως τα 54 μου χρόνια αλλά και για τα προηγούμενα 100, το Μειντάνι, ήταν και παραμένει η μικρή μας βουλή. Είμαστε υπερήφανοι και ερωτευμένοι με αυτή την πλατεία. Χάρις και σ αυτήν διατηρήσαμε και διατηρούμε την κουλτούρα μας. Μάλλον δεν θα είσαι από εδώ…….

Ειρωνικά σύγκρινες ένα απευκταίο ατύχημα στην Αλικαρνασσό με των πυρομαχικών, η ασφάλεια όμως όλων είναι μη συγκρίσιμη. Κανένα σχόλιο ωστόσο σε ότι αφορά τους ρύπους. Αυτό δεν μας συμφέρει. Η Αλικαρνασσός ζει και παλεύει με αυτό τον εφιάλτη και οραματίζεται μετά την απομάκρυνση του μια άλλη ανάπτυξη.
Ονομάζεις (ελαιώνα) όλη αυτή την Πεδιάδα που σύμφωνα με την Δασική υπηρεσία αποτελεί Δάσος, με παραγωγή 17000 τόνων οξυγόνου ανά ώρα (πως ο τόπος αυτός θα το αναπληρώσει αν γίνει κι άλλο αεροδρόμιο ??? ). Αλήθεια το ήξερες????
Αναφορικά με αυτά που καταθέτεις:
Εδώ και 4000 χρόνια οι άνθρωποι που έζησαν αλλά και που ζουν, καλλιεργούν αυτή την ευλογημένη γη. Έζησαν, δημιούργησαν, στήριξαν και στηρίζονται οικονομικά από αυτήν η μόνο από αυτήν. Από εκεί προκύπτει ο πανικός μας για τη γη που εσύ ειρωνικά επικαλείσαι ότι δεν μπορείς να καλλιεργήσεις, η που λυπάσαι λόγω ισοσκελισμού (έσοδα έξοδα ) . Τη γη που παράγει ίσως από τα καλύτερα σε ποιότητα προιόντα στην Ελλάδα.
Για την εξαφάνιση καλλιεργειών, τη φθίνουσα αγροτική προοπτική φταίει και η πολιτική της ΕΕ. Η εξαφάνιση όμως στις καλλιέργειες είναι και δικό μας έργο.
Δεν μας απασχολεί πώς να βελτιώσουμε τη γη ώστε να είναι καλλιεργήσιμη και ανταγωνιστική (άρα και προσοδοφόρα), αλλά ονειρευόμαστε τον εύκολο και γρήγορο πλουτισμό , χωρίς να προσπαθήσουμε. Για ένα αεροδρόμιο όπως ο καθένας σχεδιάζει στα μέτρα του, με τις όποιες προσωπικές (οικονομικές κυρίως) προσδοκίες για εξέλιξη. Σε ένα τόπο που εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει ανάπτυξη - όπως θέλουν πολλοί να πιστεύουν.
Δεν υπάρχουν οράματα, σχεδιασμός, συμμετοχική προσπάθεια για μια αειφόρο ανάπτυξη . Κρίνουμε όμως πάντα τους άλλους εκ του ασφαλούς, απαιτώντας από αυτούς.
Εμείς προσπαθούμε και αγωνιούμε για τα παιδιά μας. Θέλουμε να ζήσουν εδώ σε ένα ανθρώπινο περιβάλλον με αυτοτέλεια. Εσείς ;;;;
Θέλουμε να εργάζονται με αξιοπρέπεια και να αμείβονται. Εσείς ;;;;

Πράγματι πάρα πολλές οικογένειες εύπορες και μη μετανάστευσαν στην σταδιακή κατασκευή του στρατιωτικού αεροδρομίου. Οι γονείς μου το έζησαν. Ζουν με την αγωνία και μας
ξορκίζουν να μη δουν ότι απέμεινε να γίνεται κρανίου
τόπος. Εσείς ;;;;

Γ. Γ.

Η 3η γιορτή διεκδίκησης του στρατοπέδου Μαρκοπούλου,

“ Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα κι έβγαζε η γη το
πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα…”

Στην εποχή τoυ τσιμέντου, οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι αποτελούν ανάσα ζωής και ελευθερίας. Γι' αυτό αναπτύσσονται και ολοένα διογκώνονται τα κινήματα των πολιτών σε ολόκληρη πλέον την Ελλάδα, που πέρα από κόμματα, ιδεολογίες, παρατάξεις, θέσεις και αντιθέσεις, προτάσσουν την ανάγκη προστασίας των χώρων των προς μετεγκατάσταση στρατοπέδων από οικοδομικές παρεμβάσεις και για την απόδοσή τους στους πολίτες ως χώροι πρασίνου και αναψυχής, χωρίς διαπραγματεύσεις και ανταλλάγματα. Απαιτούν παράλληλα, την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου με το οποίο αποδίδεται ένα μεγάλο μέρος της έκτασης των στρατοπέδων στο ταμείο των στρατιωτικών προς εκμετάλλευση (πολυκατοικίες – εμπορικά κέντρα).

Στις περισσότερες πόλεις της χώρας μας, η τοπική αυτοδιοίκηση συμπλέει με τα κινήματα πολιτών και διεκδικούν από κοινού (έχοντας ήδη αρκετές επιτυχίες) την απόδοση του συνόλου των στρατοπέδων στους πολίτες τους ως χώρων πρασίνου, υλοποιώντας έτσι και το ψήφισμα που οι κινήσεις πολιτών κατέθεσαν στο τελευταίο συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.)

Στην πόλη μας, όπου έχουμε το θλιβερό προνόμιο, έναν δήμαρχο, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε., να αντιστέκεται σθεναρά τόσο στη θέληση του Χανιώτικου λαού όσο και στις αποφάσεις του οργάνου που εκπροσωπεί, έχει αναπτυχθεί ως αντίβαρο, ένα ιδιαίτερα σημαντικό κίνημα πολιτών που με το δυναμισμό και τη μαζικότητά του, έχει δείξει ότι μπορεί να αποτρέπει τα χειρότερα αλλά και να κερδίζει αιτήματα.

Η γιορτή διεκδίκησης του στρατοπέδου Μαρκοπούλου, αποτελεί το αποκορύφωμα στον αγώνα για την προστασία των ελεύθερων χώρων και την βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών αυτής της πόλης. Τα δύο τελευταία χρόνια οι χιλιάδες των κατοίκων που συναντήθηκαν στο δρόμο μπροστά στην πύλη του στρατοπέδου, ανέδειξαν με εντυπωσιακό τρόπο την αναγκαιότητα του πάρκου που οραματιζόμαστε όλοι μας. Ενός πάρκου συνάντησης, επικοινωνίας και πραγματικής αναψυχής των ανθρώπων. Ενός πάρκου ανάσας για ολόκληρη την πόλη.

Στις 9 του Μάη δίνουμε το τρίτο ραντεβού μας μπροστά στην πύλη του στρατοπέδου. Καλούμε και φέτος όλους τους Χανιώτες αλλά και όσους έχουν επιλέξει να ζουν σε αυτή την πόλη, να δηλώσουμε για άλλη μια φορά ότι ο χώρος του στρατοπέδου Μαρκοπούλου ανήκει σε εμάς και στα παιδιά μας, ως χώρος πρασίνου και αναψυχής και δεν πρόκειται να τον αφήσουμε να αξιοποιηθεί στα χέρια καμιάς «εργολαβίας». Ας είμαστε και πάλι όλοι παρόντες γιατί το μέλλον μας το κερδίζουμε μόνο με την ενεργό συμμετοχή και με αγώνες.

πηγή :

Πρωτοβουλία Χανιωτών Για Το Στρατόπεδο Μαρκοπούλου